BMW Classic zdradziło istnienie jednoegzemplarzowego prototypu, który mógł być pierwszym w historii sportowym wariantem M limuzyny Serii 7. Czarna E38 z 1997 roku ma pod maską 4,9-litrowe V8 znane z legendarnego M5 E39 i manualną skrzynię biegów. Seryjnej wersji nigdy jednak nie zbudowano.
Wilk w owczej skórze
Prototyp bazuje na krótszej wersji nadwozia BMW serii 7 generacji E38. Jednostka napędowa to ta sama konstrukcja, która kilka lat później trafiła do M5 E39: 4,9-litrowe V8 o mocy 400 KM. Moc przekazuje sześciobiegowa skrzynia manualna. Dla limuzyny klasy flagowej było to wtedy zestawienie wyjątkowo odważne.
Auto prawie nie wyróżnia się z zewnątrz. Nie ma znaczków M ani efektownych dodatków z karbonu. Jedyną wskazówką, że pod maską dzieje się coś nietypowego, są cztery końcówki wydechu z tyłu. Według opisu BMW prędkość maksymalna to 155 mph, czyli około 250 km/h. Inżynierowie testowali samochód na odcinkach niemieckich autostrad bez ograniczeń prędkości, więc zwykły kierowca w 1997 roku raczej nie domyśliłby się, co go właśnie wyprzedziło.
Dlaczego z M7 nic nie wyszło
Marka nigdy nie wprowadziła do sprzedaży M-wersji serii 7. Wygląda na to, że nie traktowała tego pomysłu zbyt poważnie. Flagowa limuzyna miała już swoją porcję emocji: w filmie „Jutro nie umiera nigdy” z 1997 roku James Bond zdalnie prowadzi z tylnej kanapy 750iL z silnikiem V12. Podobny los spotkał prototyp M8 na bazie coupe E31 z V12, który też nie trafił do produkcji.
Pomysł szybkiej, przestronnej limuzyny z napędem z M5 nadal działa na wyobraźnię. BMW miało zresztą dobrą okazję, by ją pokazać: na początku XXI wieku sfinansowało serię krótkich filmów „The Hire” z Clive’em Owenem w roli kierowcy, a w odcinku w reżyserii Guya Ritchiego pojawiło się M5.
Co to znaczy dla polskiego czytelnika
Prototyp jest jedynym egzemplarzem i nie trafi do sprzedaży, więc nie dotyczy bezpośrednio polskiego rynku. Pokazuje jednak, że klasyki z lat 90. mają coraz większe znaczenie dla kolekcjonerów. Zwykłe E38 z dużymi silnikami V8 czy V12 są dziś w Polsce i w Europie obiektem zainteresowania entuzjastów, a samochody ponad 25-letnie mogą się kwalifikować do statusu pojazdu zabytkowego, o ile spełnią dodatkowe wymogi formalne. Warto to sprawdzić w przepisach lub w wydziale komunikacji.
Jeśli kupujesz lub już masz takie auto, przy ubezpieczeniu zwróć uwagę na kilka rzeczy:
- OC jest obowiązkowe dla każdego pojazdu, także zabytkowego i rzadko używanego.
- AC dla youngtimerów i klasyków bywa liczone inaczej niż dla zwykłych aut. Zapytaj o to, czy możliwa jest uzgodniona wartość pojazdu, a nie wartość rynkowa wyliczana automatycznie.
- Ubezpieczyciele mogą wymagać wyceny rzeczoznawcy, dokumentacji zdjęciowej, garażowania albo ograniczeń rocznego przebiegu.
- Sprawdź, czy polisa obejmuje assistance z lawetą, bo w starszych samochodach awaria w trasie zdarza się częściej.
Porównanie ofert przed zakupem polisy może przynieść wyraźną różnicę w cenie i w zakresie ochrony, zwłaszcza dla aut o nietypowej wartości kolekcjonerskiej.
Źródło: Car and Driver – „BMW Classic Pulls the Wraps off a Secret 1997 M7 Prototype”










